با بالهایم پرواز را نقاشی می کنم .

بر دفتر آبی آسمان ...

اثر پرواز من جاودانه خواهد ماند...

حتی اگر برگهایی از  این دفتر ورق بخورد .

اما دوباره می اندیشم :

فقط باید پرنده بود  ...

قاصدک ذهنت را به بالهای نسیم خیال بسپار !

صهبانا

بیش از چهل اربعین از زندگی ام گذشت ... و فلسفه این شور عاشورایی را درک نکردم ...

خدایا در این واپسین اربعین بنده ات را دریاب ...

تا زیارت مولایش را نصیبش گردانی ...

خدایا ... نصیب تمام آرزومندان ... زیارت مولا بگردان ...

آمین ...

صهبانا

قطره ای از باران ...

حال من را پرسید ...

بی رمق می نالم :

بی خبر تر از درد ...

تشنه تر از خورشید ... 

گمشده در غربت ...

بغض هایم پوسید ...

باز هم دلتنگم ...

مثل هر  آدینه ...

خنجری در سینه ...

سرخ  از غربت دیرین غروب ...

چشم باران شده بر حالم دلم بارانی ...

حالتی بحرانی ...

باز هم پرچم هشدار زدم بر ساحل ...

که به دریا نروید ...

قلب من طوفانی است ...

صهبانا...

فَسَتَذْکُرُونَ ما أَقُولُ لَکُمْ وَ أُفَوِّضُ أَمْری إِلَی اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصیرٌ بِالْعِبادِ

 من کارهای خود را باو واگذار مینمایم تا مرا از هر بدی مصون بدارد و او بحال بندگان بینا و آگاه است

سوره غافر :آیه  44

ماهی قلابی ...

همان ماهی است اصل است که به قلاب افتاده ... 

یادمان باشد ...

ماهی تا به قلاب نیافتاده ماهی است ...

اما بعد از آن دیگر غذایی لذیذ است ... 

که هر سفره ای انتظارش را می کشد .

صهبانا

تنها به این دلیل که بیمار و خسته ام ...

تنها به این دلیل که بر گِل نشسته ام ...

تنها به این دلیل که مویم شده سپید ...

تنها به این دلیل که از عقل رسته ام ...

........

تنها فقط برای همین است زندگی ...

شلاق گون به پیکر من لطمه میزند ... 

روحم شده محصل و یک امتحان سخت ...

دائم کنار روز و شبم  پرسه میزند ...

........

تنها برای گفتن این درد های ژرف ...

افسوس بر سریر وجودم نشسته است  ...

می خواندم خموشی و من سخت پر زحرف ...

فریاد واژه ها و دهانم که بسته است ...

.........

تنها دلم زغصه تن ها به خون نشست ...

دستم اسیر دست گره های بسته شد ...

می میرم و هنوز تقلا کنان به قبر ...

تا طعنه ای مرا نخراشد که خسته شد ...

صهبانا

افزون تر از سکوت جواب مرا مده ...

سنگین تر از نگاه به دردم دوا مده ...

پیچیده تر ز زلف به پای دلم مپیچ ...

بر مردن دلم تو به قهرت رضا مده ...

صهبانا